ناخنک به رشد خوشخیم یک بافت گوشتی روی ملتحمه و قرنیه گفته می شود. اغلب از سمت نازال (نزدیک به بینی) شروع میشود و میتواند به آرامی روی قرنیه (پنجره شفاف جلوی چشم) رشد کند. احتمالا بروز ناخنک با قرارگیری طولانیمدت در معرض نور فرابنفش (UV)، باد و گردوغبار مرتبط است.
ناخنک به رشد خوشخیم یک بافت گوشتی روی ملتحمه و قرنیه گفته می شود. اغلب از سمت نازال (نزدیک به بینی) شروع میشود و میتواند به آرامی روی قرنیه (پنجره شفاف جلوی چشم) رشد کند. احتمالا بروز ناخنک با قرارگیری طولانیمدت در معرض نور فرابنفش (UV)، باد و گردوغبار مرتبط است.
علائم
ممکن است یک زائده برجسته، صورتی رنگ و مثلثی شکل روی سفیدی چشم خود ببینید. گاهی بیمار هیچ علامتی ندارد، اما اگر این ضایعه رشد کند، میتواند باعث قرمزی چشم، احساس شن ریزه یا تاری دید شود. عامل خطر اولیه، قرارگیری مزمن در معرض آفتاب بدون محافظت مناسب از چشم است.
تشخیص
تشخیص از طریق یک معاینه چشمی با اسلیت لامپ صورت می گیرد. چشم پزشک برای مشاهده لایه های جلویی چشم و اندازهگیری رشد ناخنک در طول زمان ممکن است از تصویربرداری های مختلفی کمک بگیرد.
درمانها
در مواردی که ناخنک کوچک است و علایم آزاردهنده ندارد، نیاز به هیچ درمانی جز استفاده از قطرههای مرطوبکننده برای رفع تحریک و عینکهای آفتابی با فیلتر UV برای جلوگیری از رشد بیشتر ندارد. اگر باعث ناراحتی مداوم شود، یا به طور قابل توجهی بر بینایی تأثیر بگذارد یا به رشد ادامه دهد، میتوان آن را با جراحی برداشت. جراحی ممکن است شامل پیوند بافت ملتحمه برای کاهش احتمال عود ناخنک باشد.