عیب انکساری به این معنی است که چشم شما نور را بهطور ایده آل بر روی شبکیه متمرکز نمی کند و باعث ایجاد یک تصویر تار روی شبکیه میشود. این وضعیت یک بیماری نیست، بلکه یک مشکل شایع در فوکوس نور است. انواع اصلی آن شامل میوپی (نزدیکبینی: اشیاء نزدیک واضح و اشیاء دور تار دیده میشوند)، هایپروپی (دوربینی: بینایی دور ممکن است واضحتر از نزدیک باشد) و آستیگماتیسم (بینایی در تمام فواصل به دلیل شکل نامنظم قرنیه، تار است) میباشد.
عیب انکساری به این معنی است که چشم شما نور را بهطور ایده آل بر روی شبکیه متمرکز نمی کند و باعث ایجاد یک تصویر تار روی شبکیه میشود. این وضعیت یک بیماری نیست، بلکه یک مشکل شایع در فوکوس نور است. انواع اصلی آن شامل میوپی (نزدیکبینی: اشیاء نزدیک واضح و اشیاء دور تار دیده میشوند)، هایپروپی (دوربینی: بینایی دور ممکن است واضحتر از نزدیک باشد) و آستیگماتیسم (بینایی در تمام فواصل به دلیل شکل نامنظم قرنیه، تار است) میباشد.
علائم
علامت اصلی این وضعیت، تاری دید برای فاصله دور، نزدیک یا هر دو است. همچنین ممکن است دچار خستگی چشم، سردرد یا انحراف چشم شوید. عوامل خطر شامل سابقه خانوادگی و تغییرات ناشی از افزایش سن است (مانند پیرچشمی، کاهش طبیعی توانایی تمرکز بر روی اجسام نزدیک پس از ۴۰ سالگی).
تشخیص
تشخیص از طریق یک تست بینایی استاندارد (خواندن چارت بینایی در فاصله نزدیک یا دور) و سپس تعیین شماره چشم با دستگاه های مخصوص صورت میگیرد. در تعیین شماره چشم، شما از پشت یک سری لنز نگاه میکنید ("و به این سوالات پاسخ میدهید، کدام بهتر است، یک یا دو؟") تا شماره دقیق مورد نیاز برای دید واضح چشمانتان تعیین شود. دستگاههایی مانند اتورفرکتومتر و فوروپتر در فرآیند تعیین شماره چشم بسیار کمککننده هستند.
درمانها
عیوب انکساری به راحتی با تجویز عینک یا لنزهای تماسی اصلاح میشوند. برای اصلاح دائمی عیوب انکساری، جراحیهای اصلاح دید با لیزر (مانند PRK، ترانس PRK، فمتو لیزیک، اسمایل) یا جراحی کاشت لنز در چشممی توانند برای گزینه های مناسب مورد استفاده قرار گیرند.