شبکوری یک علامت است، نه یک بیماری. به این معنی که چشمهای شما در تطبیق با نور کم مشکل دارند. این حالت اغلب به دلیل مشکل در سلولهای استوانهای شبکیه شما است که مسئول بینایی شب و دید محیطی هستند.
شبکوری یک علامت است، نه یک بیماری. به این معنی که چشمهای شما در تطبیق با نور کم مشکل دارند. این حالت اغلب به دلیل مشکل در سلولهای استوانهای شبکیه شما است که مسئول بینایی شب و دید محیطی هستند.
علائم
بینایی ضعیف در نور کم (مثلاً مشکل بینایی در رستوران های تاریک یا سینما)، تطبیق بسیار آهسته هنگام رفتن از مناطق روشن به تاریک، دشواری رانندگی در شب به دلیل دید کنتراست ضعیف. عوامل خطر اصلی: شرایط زمینهای مانند کمبود ویتامین A، رتینیت پیگمنتوزا (یک اختلال ژنتیکی)، نزدیکبینی شدید، آب مروارید یا برخی داروها.
تشخیص
پزشک شما یک شرح حال دقیق از مشکلات بینایی شبانه شما میگیرد. یک معاینه کامل چشم جهت یافتن آب مروارید یا علائم بیماری شبکیه انجام خواهد شد. تستهای تخصصی، مانند الکترورتینوگرام (ERG) و الکترواوکولوگرام (EOG) که پاسخ الکتریکی شبکیه شما به نور را اندازهگیری میکنند، ممکن است برای بررسی عملکرد سلولهای استوانهای استفاده شوند. آزمایش خون جهت بررسی سطح ویتامین ها ممکن است مورد نیاز باشد.
درمانها
درمان کاملاً بستگی به علت شب کوری دارد: اگر ناشی از آب مروارید باشد، جراحی آب مروارید میتواند به طور چشمگیری مؤثر باشد. اگر ناشی از کمبود ویتامین A باشد، مکملها و تغییرات رژیم غذایی میتوانند کمک کنند. برای موارد ارثی مانند رتینیت پیگمنتوزا، درمان بر روی روش های توان بخشی بینایی، مشاوره ژنتیک و محافظت از سلامت شبکیه متمرکز است. نکات ایمنی عملی شامل اجتناب از رانندگی در شب، اطمینان از نورپردازی مناسب خانه و استفاده از تنظیمات کنتراست بالا حین استفاده از دستگاههای دیجیتال است.