داخل چشم شما با مادهای شفاف و ژله مانند به نام زجاجیه پر شده است. با افزایش سن، این ژل به طور طبیعی مایعتر شده و میتواند از سطح پشتی چشم جدا شود. این جدا شدگی یک PVD است. این پدیده یک رویداد بسیار شایع مرتبط با افزایش سن است و به خودی خود خطرناک نیست.
علائم
علائم اغلب ناگهانی هستند و میتوانند هشداردهنده باشند: مگسپرانهای جدید: به نظر میرسند چیزهایی مانند ذرات، تار عنکبوت یا سایههای کوچک درمیدان بینایی شما تکان میخورند. آنها ذرات ریز در ژل زجاجیه هستند که سایه میاندازند. جرقههای نوری: این جرقهها یا خطوط رعد و برق کوتاه در دید جانبی شما ناشی از کشیده شدن ژل روی شبکیه است. عوامل خطر اصلی: سن (شایعتر در افراد بالای ۵۰ سال)، نزدیکبینی (میوپی)، آسیب یا جراحی قبلی چشم.
تشخیص
معاینه کامل شبکیه چشم با مردمک گشاد ضروری است. پزشک باید تمام شبکیه را تا لبههای دور آن معاینه کن تا مطمئن شود در اثر جراشدگی زجاجیه، شبکیه پاره نشده است. تصویربرداری های اسکن OCT از پریفری و optos ممکن است به گرفتن نمای دقیق کمک کند.
درمانها
برای یک PVD ساده، هیچ درمانی نیاز نیست. مگسپرانها و جرقهها معمولاً در طول هفتهها تا ماهها، همانطور که مغز شما سازگار میشود، کمتر آزاردهنده میشوند. با این حال، PVD شایعترین علت پارگی شبکیه است. بنابراین، مهمترین "درمان" شناخت علائم هشداردهنده پارگی است: شروع ناگهانی مگسپرانهای جدید و زیاد، یک پرده تاریک یا سایه که در میدان بینایی شما حرکت میکند، یا افزایش قابل توجه جرقهها علایم خطر هستند. اگر متوجه این علائم شدید، بلافاصله به چشم چزشک مراجعه کنید.