انسداد مجرای اشکی، یک انسداد در سیستم تخلیه اشک است. اشکها به طور معمول از طریق روزنههای کوچک روی پلک (پونکتوم)، و سپس از طریق یک مجرا (مجرای اشکی-بینی) به داخل بینی تخلیه میشوند. انسداد در این مسیر باعث پسزده شدن و سرریز شدن اشکها میشود.
انسداد مجرای اشکی، یک انسداد در سیستم تخلیه اشک است. اشکها به طور معمول از طریق روزنههای کوچک روی پلک (پونکتوم)، و سپس از طریق یک مجرا (مجرای اشکی-بینی) به داخل بینی تخلیه میشوند. انسداد در این مسیر باعث پسزده شدن و سرریز شدن اشکها میشود.
علائم
علامت اصلی اشکریزی بیش از حد است، طوری که اشکها روی گونه جاری میشوند. چشم ممکن است ترشحات مخاطی نیز داشته باشد و به طور مزمن آبکی یا چسبناک باشد، به ویژه هنگام بیدار شدن از خواب. انسداد مجرای اشکی در نوزادان، شایع است و اغلب به صورت چشمی که دائماً خیس است یا ترشحات چسبنده دارد، ظاهر میشود.
تشخیص
چشمپزشک میتواند با معاینه چشم و پلکها آن را تشخیص دهد. ممکن است یک تست تخلیه اشک با قرار دادن یک قطره رنگ بیضرر در چشم انجام دهد تا ببیند آیا به طور طبیعی به داخل بینی تخلیه میشود یا خیر. در بزرگسالان، تست میل زدن (پروبینگ) میتواند به تشخیص انسداد در سیستم تخلیه اشک کمک کند.
درمانها
در نوزادان، بیشتر انسدادها (بیش از ۹۰٪) تا سن یک سالگی خودبهخود باز میشوند. ماساژ ملایم ناحیه کیسه اشک میتواند کمک کند. اگر انسداد باقی بماند، یک روش سرپایی ساده به نام جراحی میل زدن (پروبینگ) میتواند مجرا را باز کند. در بزرگسالان، درمان بستگی به علت و محل انسداد دارد و ممکن است نیاز به جراحی (داکریوسیستورینوستومی یا DCR) برای ایجاد یک مسیر تخلیه جدید از کیسه اشک به داخل بینی باشد.