قوز قرنیه یک بیماری پیشرونده چشمی است که در آن قرنیه قوزی شکل و نازک شده و به سمت بیرون برآمده میشود و شکلی مخروطی به خود میگیرد. این شکل نامنظم، نور را هنگام ورود به چشم بطور نامنظمی می شکند و باعث کاهش بینایی و دید تار میشود. این کاهش بینایی با عینک های عادی به طور کامل قابل اصلاح نیست.
قوز قرنیه یک بیماری پیشرونده چشمی است که در آن قرنیه قوزی شکل و نازک شده و به سمت بیرون برآمده میشود و شکلی مخروطی به خود میگیرد. این شکل نامنظم، نور را هنگام ورود به چشم بطور نامنظمی می شکند و باعث کاهش بینایی و دید تار میشود. این کاهش بینایی با عینک های عادی به طور کامل قابل اصلاح نیست.
علائم
بینایی به تدریج در تمام فواصل تار میشود. ممکن است تصاویر "هاله مانند" یا "شبح" ببینید، حساسیت به نور و خیرگی را تجربه کنید و متوجه شوید که نمره عینک شما به طور مکرر تغییر میکند. اغلب در نوجوانی یا اوایل ۲۰ سالگی شروع میشود. عوامل خطر شامل سابقه خانوادگی، مالش شدید چشم و برخی اختلالات بافت همبند است.
تشخیص
تشخیص قطعی بوسیله تصویربرداری های توپوگرافی و توموگرافی قرنیه است. این تصویربرداری ها یک نقشه سهبعدی دقیق از انحنای سطح قرنیه ایجاد میکنند و نقشه برجستگی مخروطی شکل را نشان میدهند.
درمانها
در مراحل اولیه، لنزهای تماسی تخصصی (لنزهای سخت RGP، لنزهای اسکلرال) درمان اولیه برای ایجاد یک سطح بینایی صاف هستند. یک روش جراحی به نام کراسلینکینگ یا CCL از نور UV و قطره چشمی ریبوفلاوین برای سفت کردن قرنیه استفاده میکند که میتواند پیشرفت بیماری قوز قرنیه را متوقف کند. در موارد پیشرفتهای که بینایی بسیار ضعیف است، ممکن است پیوند قرنیه برای بیمار ضروری باشد.