کراتیت التهاب یا عفونت قرنیه است. قرنیه پنجره شفاف جلوی چشم است، بنابراین التهاب در این ناحیه میتواند دردناک باشد و بینایی را تهدید کند. کراتیت ممکن است ناشی از عفونت (باکتری، ویروس، قارچ، انگل) یا عوامل غیرعفونی مانند خشکی چشم شدید، اختلالات بافت همبند، آسیب یا استفاده نادرست از لنزهای تماسی باشد.
علائم
علائم شامل کاهش حدت بینایی، درد چشم (اغلب شدید)، قرمزی، تاری دید، حساسیت به نور (فتوفوبیا)، آبریزش یا ترشح بیش از حد و احساس جسم خارجی در چشم می باشد. این حالت یک وضعیت بالقوه جدی است که نیاز به توجه و درمان فوری دارد.
تشخیص
چشمپزشک قرنیه شما را با اسلیت لامپ به دقت معاینه میکند و اغلب از رنگهای مخصوص برای برجسته کردن مناطق آسیبدیده استفاده میکند. اگر به عفونت مشکوک باشد، ممکن است یک نمونه کوچک (کشت بافتی) از قرنیه برای شناسایی دقیق ارگانیسم بگیرد.
درمانها
درمان کاملاً به علت بستگی دارد. کراتیت باکتریایی با قطرههای آنتیبیوتیکی درمان میشود. کراتیت ویروسی (اغلب ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس) با قطرههای ضدویروسی درمان میشود. کراتیت قارچی نیاز به داروهای ضدقارچ دارد. کراتیت غیرعفونی با رسیدگی به علت زمینهای (مثلاً درمان خشکی چشم) درمان میشود. موارد شدید ممکن است نیاز به داروهای خوراکی، بستری در بیمارستان و درمان با داروهای وریدی یا حتی جراحی پیوند قرنیه داشته باشد.