استرابیسم که اغلب به آن انحراف چشم یا لوچی نیز گفته میشود، شرایطی است که در آن چشمها به درستی در یک راستا قرار نمیگیرند. یک چشم به داخل، خارج، بالا یا پایین منحرف میشود در حالی که چشم دیگر به طور مستقیم به جلو نگاه میکند. این عدم همترازی مانع از همکاری چشمها به عنوان یک تیم میشود که میتواند بردید بیمار و درک عمق تأثیر بگذارد و ممکن است منجر به نادیده گرفتن تصویر چشم منحرف توسط مغز شود. این حالت می تواند باعث تنبلی چشم یا آمبلیوپی گردد.
استرابیسم که اغلب به آن انحراف چشم یا لوچی نیز گفته میشود، شرایطی است که در آن چشمها به درستی در یک راستا قرار نمیگیرند. یک چشم به داخل، خارج، بالا یا پایین منحرف میشود در حالی که چشم دیگر به طور مستقیم به جلو نگاه میکند. این عدم همترازی مانع از همکاری چشمها به عنوان یک تیم میشود که میتواند بردید بیمار و درک عمق تأثیر بگذارد و ممکن است منجر به نادیده گرفتن تصویر چشم منحرف توسط مغز شود. این حالت می تواند باعث تنبلی چشم یا آمبلیوپی گردد.
علائم
واضحترین نشانه انحراف چشم، چشمی است که به طور واضح در راستای صحیح قرار ندارد. در کودکان، ممکن است متوجه لوچ شدن، کج کردن سر یا بستن یک چشم شوید. بزرگسالان با شروع جدید استرابیسم اغلب دچار دوبینی می شوند. عوامل خطر شامل سابقه خانوادگی انحراف چشم، عیب انکساری اصلاحنشده، برخی بیماری های مغزی و بیماری تیروئید (در بزرگسالان) است.
تشخیص
چشمپزشک با استفاده از تستهای مختلف، همترازی چشمها را ارزیابی میکند؛ مانند مشاهده بازتاب نور روی قرنیه یا درخواست از بیمار برای نگاه به یک هدف در حالی که هر چشم به نوبت پوشانده و باز میشود تا حرکت آنها بررسی شود. تستهای حسی و حرکتی استرابیسم باید توسط یک چشمپزشک متخصص انجام شود.
درمانها
هدف درمان، صاف کردن چشمها برای همکاری بهتر آنهاست. گزینههای درمانی شامل موارد زیر است: عینک (به ویژه در موارد دوربینی شدید)، لنزهای منشوردار برای کاهش دوبینی، یا جراحی بر روی عضلات چشم (رایجترین روش) برای تنظیم موقعیت و قدرت آنها.