رتینوپاتی دیابتی عارضهای است که در آن سطح قند خون بالا، به مرور زمان به رگهای خونی کوچکی که شبکیه شما را تغذیه میکنند (لایه حساس به نور در پشت چشم)، آسیب میرساند. این رگهای آسیبدیده میتوانند دچار نشت مایع یا خون شوند و در مراحل پیشرفته، شروع به رشد و رگ زایی غیرطبیعی کنند. این رگهای جدید شکننده هستند و میتوانند باعث ایجاد خون ریزی و زخم های جدی شوند.
علائم
در مراحل اولیه، ممکن است اصلاً متوجه چیزی نشوید، به همین دلیل معاینات منظم بسیار مهم است. با پیشرفت بیماری، ممکن است این علایم را تجربه کنید: تاری دید یا بینایی موجدار، لکههای تاریک یا مگسپرانی که به نظر میرسد شناور هستند، دشواری در دیدن واضح رنگها، از دست دادن ناگهانی بینایی در موارد شدید. عوامل خطر اصلی: ابتلا به دیابت برای سالیان متمادی (به ویژه اگر به خوبی کنترل نشده باشد)، فشار خون بالا، کلسترول بالا و سیگار کشیدن.
تشخیص
مهم ترین بخش معاینه شبکیه با گشاد کردن مردمک است. پزشک از قطره برای گشاد کردن مردمکهای شما استفاده کرده و با نور مخصوص داخل چشم را بررسی میکند. همچنین ممکن است پزشک از شبکیه شما عکس بگیرد یا از اسکن OCT برای بررسی تورم در ماکولا استفاده کند. گاهی اوقات، یک تست آنژیوگرافی فلورسئین انجام میشود، در این تست یک رنگ مخصوص به بازوی شما تزریق میشود تا رگهای خونی در عکسها به خوبی نمایش داده شود.
درمانها
کنترل دیابت شما مهمترین بخش درمان است. برای خود چشم، درمانها بسیار مؤثر هستند: تزریق: دارو (ضد VEGF) به داخل چشم تزریق میشود تا تورم را کاهش دهد و از رشد غیرطبیعی رگهای خونی جلوگیری کند. درمان با لیزر: از یک لیزر متمرکز برای بستن رگهای نشتکننده یا کاهش رشد غیرطبیعی استفاده میشود. جراحی: ممکن است در موارد پیشرفته به عملی به نام ویترکتومی برای خارج کردن خون و بافت زخم نیاز باشد.