بیماری AMD بر ماکولا که بخش مرکزی شبکیه شماست و مسئول اصلی بینایی و تیزبینی برای خواندن، رانندگی و تشخیص چهره است؛ تأثیر میگذارد. معمولاً بقیه بینایی جانبی شما دست نخورده باقی میماند. در AMD "خشک" (نوع شایعتر)، بافت ماکولا نازک شده و آسیب میبیند. در AMD "تر"، رگهای خونی غیرطبیعی و نشتکننده در زیر ماکولا رشد میکنند و میتوانند آسیب های سریعی ایجاد کنند.
علائم
علائم معمولاً بصورت تدریجی در AMD خشک (و بصورت ناگهانی در AMD تر) ایجاد میشوند: تاری یا یک نقطه تاریک در مرکز بینایی شما، خطوط مستقیم یک شبکه بصورت موجدار یا کج به نظر میرسند، دشواری در خواندن یا دیدن جزئیات ریز، رنگها کمرنگتر به نظر میرسند. عوامل خطر اصلی: سن (بالای ۶۰ سال)، سیگار کشیدن (بزرگترین عامل خطر قابل کنترل)، سابقه خانوادگی و داشتن نژاد قفقازی.
تشخیص
پزشک بینایی مرکزی شما را با تست آمسلرگرید (یک نمودار از خطوط شبکه ای مستقیم) بررسی میکند. معاینه شبکیه چشم با مردمک گشاد و اسکن OCT برای دیدن لایههای ماکولا و تشخیص هرگونه مایع یا خونریزی ضروری است. برای AMD نوع تر، ممکن است لازم باشد از آنژیوگرافی فلورسئین یا OCT آنژیوگرافی برای نقشهبرداری از رگهای غیرطبیعی استفاده شود.
درمانها
برای AMD خشک: اگرچه درمان قطعی وجود ندارد، اما ترکیب خاصی از ویتامینها و مواد معدنی (فرمول AREDS2) میتواند به کاهش پیشرفت در برخی افراد کمک کند. تغییرات سبک زندگی مانند ترک سیگار، خوردن سبزیجات برگدار و ماهی و نیز محافظت از چشم در برابر نور UV بسیار مهم است. برای AMD تر: درمان اولیه تزریق antiVEGF داخل چشم است. این تزریقها اغلب میتوانند نشت را متوقف کنند، تورم ماکولا را معکوس کنند و به حفظ بینایی کمک کنند. تزریقات نیاز به تکرار منظم دارند.