تزریق داخل چشمی

تزریق مستقیم دارو به داخل زجاجیه (ماده ژله‌ای چشم) برای درمان بیماری‌های عروقی و التهابی شبکیه و ماکولا است. داروهای رایج تزریقی شامل داروهای ضد VEGF (مانند آواستین، آیلیا) برای کاهش رشد عروق غیرطبیعی و کاهش ورم شبکیه، و داروهای استروئیدی (مثل تریامسینولون، آزرودکس) برای سرکوب و کنترل التهاب هستند.

قبل از عمل

معمولاً نیازی به ناشتایی برای انجام تزریق داخل چشمی نیست. بلافاصله قبل از تزریق، قطره‌های بی‌حسی موضعی و ضد عفونی کننده (بتادین) به میزان زیاد استفاده می‌شود تا خطر عفونت داخل چشمی را به حداقل برسد.

بعد از عمل

ممکن است برای چند روز پس از تزریق، قطره آنتی‌بیوتیک و ضدالتهاب توسط چشم پزشک تجویز شود. بیمار باید از مالش چشم خودداری کند. ممکن است لکه‌های کوچکی از دارو یا خون به صورت شناور در میدان دید دیده شود که معمولاً به مرور زمان جذب می‌شوند. معمولاً بیمار می‌تواند به سرعت فعالیت‌های عادی روزمره بازگردد.

عوارض و علائم هشدار

اندوفتالمیت (عفونت داخل چشمی) یک عارضه مهم است و با درد شدید، کاهش دید ناگهانی، قرمزی فزاینده و ترشح بروز می‌کند و نیاز به مراجعه اورژانسی دارد. افزایش ناگهانی مگس‌پران، دیدن فلاش نور یا سایه (پرده) می‌تواند نشانه عارضه جداشدگی شبکیه یا خونریزی باشد. افزایش فشار چشم نیز ممکن است رخ دهد.